دستهایم را که رها کردی و رفتی , اصلا عذاب نکشیدم , در لحظه جان دادم (پگاه جهانگیری)
خوش آمدید - امروز : جمعه ۲۹ دی ۱۳۹۶
خانه » الهه امیرزاده » اثر جدید الهه امیرزاده به نام اهدای عضو
الهه امیرزاده

اثر جدید الهه امیرزاده به نام اهدای عضو

اثر جدید الهه امیرزاده به نام اهدای عضو

الهه امیزاده شرکت کننده شماره ۶ مسابقه ی نویسندگی مجموعه استعداد برتر با موضوع اهدای عضو

اثر خود را در قالب شعر به چرخه ی رقابتی مسابقات ارسال کرد.

برای رای دادن به الهه امیرزاده کافیست در پایان این مطلب بر روی علامت ۵ ستاره کلیک کنید 

سپس وارد پیج اینستاگرام سایت شوید و پست الهه امیرزاده را لایک کنید.

اثر جدید الهه امیرزاده به نام اهدای عضو

خواب دیدم ،
خوابیده ام و دســـتانم را
گرفتــه ای گـــرم و مضطرب !
من امّا
    ســـخت،
                بی جانم !
دســـتانم سرد است
‌                       سرد، سرد، سرد !
صــــدای بوقی می آید غیر ممتد،با خط های زیگـــزالیِ ملایم،،
میانِ اینهمه هیاهو برای ماندن
این
    تنها علامتِ زنده بودنم است !
من زنده بودم و تو را می دیدم ،،

باور کن من خواب بودم آرام !
آن طرف اما،
    جوانی بود که داشت می مُرد !
و آن طرف تر، زنی که “درد” می کشید و می مُرد !
و کودکانش این طرف،
با نالــه های مــــادرشان،،
کم کم
        جان می دادند !!!

     و من دیــگر آرام نبودم !
بیـــــا کاری کنیــــم !
     بیا تا صـــدای بوق ممتد نشده و این خطِ زندگـــی صاف،،،صــفا ببخشیم
جان و جســــم نیمه مُرده را !
بیا تا بند نیامده این نفس،نفسی بخشیده باشیـــم !
بیــــا کــاری کنیــــم !
  تو مرا می خواهی برای همیشه
 و من زندگـــی را
بیا “قلــبم” را هدیه کن
                             تا
                        جــاودانه شویــــم !
تو ،جســمم را تقسیـــم می کنی
   و من
     روحــــم تکثیـــــر می شود !
من
دوباره و دوباره و دوباره متــــولد می شوم!
بیا
    نبض این بودن را
                           قافلگیــــر کنیم
بیا
     جســمم را
                  یادگــــارِ خاڪ نه ،

   ماندگـــارِ پاڪِ افلاڪ کنیـــم !

           بیــــا کاری کنیــــم !!!

ورود به اینستاگرام سایت جهت رای دادنورود به کانال تلگرام الهه امیرزاده

 

امتیاز 4.68 ( 91 رای )
الهه امیرزاده

درباره الهه امیرزاده :

الهه امیرزاده متولد 30 فروردین 1365 زاده ی تهران شعر و شعرخوانی رو برای آرامش روحم، همراه زندگیم و کنار زندگیم قرار دادم از همون موقع که اولین شعرای کتاب فارسی دبستان روخوندم ! شعر نقطه ی ارامشم بود، وگرنه همیشه این بیت رو زمزمه میکنم که: " شاعر نیَم و شعر ندانم که چه باشد من مرثیه خوانِ دلِ دیوانه ی خویشم" !

اخبار هنری
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است